Işığı Gördüm – Ölüm Ötesi Deneyimler

Menu

Ölüm ötesi deneyimi yaşadığınız zamanki yaşınız, şehriniz ve işiniz:

Deneyimi 30 yaşındayken yaşadım. İzmir’de yaşıyorum ve ev hanımıyım.

Ölüm ötesi deneyiminizi tetikleyen duygusal ve/veya fiziksel nedenleri yazınız.

O aylarda hayatımda bulunan aşırı stres evde kalp krizi yaşamama neden oldu. Bir anda fenalaştım ve ferahlamak için camı açmaya çalıştığımı hatırlıyorum en son. Daha sonra hatırladığım şey bir anda zifiri karanlık içinde olduğum. Nerede olduğumu bilmiyordum, şaşırmıştım ve sadece dururken yukarımda parlak bir ışık fark ettim.

Ardından çok çok çok güçlü bir projektörden gelir gibi beyaz buluta benzeyen bir ışık hüzmesi gördüm. Bu bulutun içinden geçtim ve bir kumsalda buldum kendimi!  Işıl ışıl denizin kumları renkli pırlantalar gibiydi. Beni burada en çok etkileyen şey ise o anlarda hissettiğim kelimelerle tarifsiz ve inanılmaz “mutluluk” ve “rahatlık” hisleri idi. Bu duyguları hala aklımdan çıkaramıyorum. Bugün dünyada beni hala zorlayabiliyor içimde yarattıkları kıyas ve tezat açısından.

Tabii ki dünya hayatımda mutlu günlerim oldu… Ama bu olağan üstü deneyim sırasında dünyaya ait “heyecan duygusu, stres, baskı” yerine olağanüstü bir rahatlık ve mutluluk vardı. Bunu o kadar fazla hissettim ki inanın anlatılamaz. Bu tür bir huzur yok dünyada.

Devam edeyim, daha sonra kendimi bir çocuk oyun parkında buldum, kumsaldan oraya nasıl geçtiğimi anlamadan. Kalabalıkta oynuyordum. Sağ tarafımda bir adam belirdi. Bu kişinin koyu bej tonlarında bir cübbesi olduğunu hatırlıyorum ama yüzünü veya ellerini vs. hiç hatırlayamıyorum. Dünyanın bir “çocuk oyun parkı” olduğunu ve dünyaya bu gözlerle bakmamı istediği hissiyatını çok net şekilde aldım ondan.

Bir süre sonra gözlerimi açtığımda evin merdivenlerini yandan ve yerden görünce yere yığıldığımı anladım ve dünyaya geri döndüm böylece.

Sonraki günlerim bu beklenmedik deneyimin etkisiyle duygusal açıdan çok zor geçti ve günlerce ağladım… Yaşadığım duygular ve gördüğüm ışık ve gizemli adam bu dünyaya ait olamazdı hiç. Anlamlandırmakta çok zorlandım. Öte alemde birçok şey yoktu… Mesela korku yoktu, heyecan yoktu. Sadece huzur, sakin bir mutluluk vardı.

Dünyaya geri döndükten sonra kendimce anladım ki Allah vefat etme zamanı gelen insanları çok güzel ve rahat bir şekilde yanına alıyor. Bu deneyimden sonra  artık maddi olan her şeyden, stresten, gelecekten elimi ayağımı çekip sıramı sabırla beklemeye çalışıyorum diyebilirim. Bana artık insana ait her şey “emanet” gibi geliyor. Bu dünya meşgalesi, çabası boşa diye düşünüyorum.

Deneyim sırasında yaşadığınız duyguları tasvir edebilir misiniz?

Mutluluk, rahatlık ve güven.

Deneyim sırasında Dünya hakkında önemli bir mesaj aldınız mı?                       

Aslında dünyanın bir “oyun parkı” olduğunu ve ona bu gözle bakmam gerektiği hissiyatını aldım.

Bu deneyimi yaşamamış olanlara iletmek isteyeceğiniz önemli bir mesaj, duygu aktarımı veya öneri var mı? Sizce ölüme yakın deneyimler önemli bir mesaj içeriyor mu insanlık için?

Öncelikle inanın herhangi bir ruh hastalığım yok yada insanların duygularıyla oynayacak kadar vicdansız değilim… Kendi mantığımın bile yetersiz kaldığı bocaladığım anlar o kadar oldu ki. “Acaba rüya mı, akıl oyunu mu?” dediğim anlar. Bunları tamamen bilinç altımın gerçekleştirdiğine inansam bile inkar edemeyeceğim tek şey, ben daha önce bu kadar saf bir mutluluk ve rahatlık hissetmedim dünya üzerinde.

Tabii ki mutlu günlerim çok oldu, anneyim ben. Mutluluklarım hep sevdiklerim vesilesiyle gerçekleşti. Yavrum başarılı olduğunda mutlu oldum vs. ama bu deneyimde yaşadığım öyle değişik ve üstün bir duygu hali ki hiç “sebep” olmadan mevcut saf bir rahatlık, dünyada alıştığımız stresli, heyecanlı hiçbir bekleyişin hiç olmaması hali.

İnanın hakkıyla tarif edemiyorum. Arınmış filtrelenmiş şekilde ben sadece bendim o an diyebilirim. Saf olarak sadece ben… Bun nasıl bir sonsuz huzur tahmin edebiliyor musunuz?

Anne, eş, evlat, eleman vs. değil tamamen bendim! Ve mutluydum, sanki dünyada sevdiklerimle iyi, kötü günlerimi hiç yaşamamış bilmemiş, sevgi, üzüntü,  kaygı gibi kavramların hiçbiri hiç olmamış gibi bir hal yaşadım.

Bu derin deneyimi üzerimden atamadım bana olumlu olumsuz etkileri maalesef oldu artık daha iyi bir yaşam için stres ve hırsla maddi yatırımlar ve yaptırımlar boş gelmeye başladı. Günahın önemi benim için önemi çok arttı. Basit sayılacak günahlardan bile çekiniyorum çünkü o kısa tecrübeyi tamamen yaşamak ve tekrardan hissetmek istiyorum artık ölümden korkmuyorum sevdiklerimin benim hislerimi anlayamadığı için onlar benim felsefe, mesnevi gibi ruhsal yaklaşımlarım olduğunu düşünüyorlar oysa şuna eminim ALLAH kullarının  hangi inanca bağlı olduğuna bakmadan yanına huzur ve mutluluk hissi vererek alıyor. İnanıyorum ki merhametini daha ilk saniyesinde yaşıyorsunuz.

Bitirmek gerekirse ben yaratıcının kuluyum ve ona sığındığım sürece  bana sunacaklarıyla belki de gerçek yaşamın anlamını bulacağım. Kimin gözünden bakarsanız bakın sonuç hep aynı. Hayat bir sınav, yalan dünya vs. ama evet bir yaratıcı ve ruhlardan oluşan kulları var. Bu kullar için hazırladığı gerçek, saf ve belki şu anki insanlığın benliğinin hazır olmadığı bazı gizli manevi gerçekler var.  Benim gibi bu deneyimi gerçekten yaşayan dostlarında şu an kelimelerimde neden bocaladığımı gayet rahat anlayacağına adım gibi eminim.

Herkese tavsiye edebileceğim tek şey şu… Dünyanın geçici olduğunu unutmayın. Bu deneyimi yaşamış kişilere söyleyeceğim husus da, bu deneyimi sadece biz bizzat yaşadığımız için ve aslında sadece bu sayede “gerçekleri anladığımız” için karşımızdakilerin anlayamadığını unutmayalım! Onlar yüzünden kendimizi üzmeyelim.

Ben ruhumun saf halini ve bana nelerin verileceğini bir nebze hissettim… O yüzden tek diyeceğim sadece Yaradana samimiyetle, tüm varlığınızla sığının…

Hangi kitap, hangi peygamberi seçerseniz secin tek bir ALLAH var ona layık olarak vaktinizi bekleyin. Ben Dünyaya bir zincirin halkası olarak geldim ve her şeyin bir düzeni olduğuna inanıyorum yeterli ilim sahibi olmadığımdan fazla araştırmalar yapamadım. Şimdi bildiğim tek şey ölümden sonrası son değil. Bilakis gerçek, arınmış, saf bir hayat bizi bekliyor. Bugünden arındığımızı, nefsimizden kurtulduğumuzu hayal ederseniz ve o zaman tüm insanlarla birlikte bugün ne kadar güzel bir dünyada yaşamış olurduk. Sevgilerimle mutlu huzurlu günler diliyorum.