Işığı Gördüm – Ölüm Ötesi Deneyimler

Menu

Kelebek

İsminiz (isteğe bağlı): Safiye

Yaşadığım deneyimi www.olumeyakindeneyim.com websitesinde yayınlamanızı onaylıyorum ve hakikatin halkla paylaşılmasını ben de destekliyorum:

Evet

Lütfen formu olabildiğince eksiksiz ve detaylı şekilde doldurmaya özen gösteriniz. Paylaşacaklarınız ilgililer için çok değerli. Şimdiden şükranlarımızı sunarız nazik gayretiniz için!

Deneyim tarihiniz: 11.10.2012

 Deneyimi yaşadığınız zamanki yaşınız: 24

Deneyimin yaşandığı şehir: İstanbul

Cinsiyetiniz: Kadın

Mesleğiniz:  Muhasebe

Deneyimi tetikleyen duygusal ve/veya fiziksel nedenleri yazınız.

 -Kuzenimin trafik kazası sonrasında yoğun bakımdan çıkamayacağını öğrendiğim zaman gerçekleşen bir olaydı.

Lütfen yaşadığınız deneyimi başlangıcından ve sonuna kadar olabilecek en içten ve detaylı şekilde aktarınız. Ne kadar uzun anlatırsanız o kadar bize yardımcı olacaksınız.

 -10 Ekim sabaha karşı 04:00 civarında gelen telefonla kuzenimin motor kazası geçirdiğini öğrendim ve doğruca hastaneye gittik. Durumu ile ilgili bilgiyi ancak bir arkadaşımın hemşire olması ve yoğun bakım ünitesine girip artık bir şeyler öğrenmemiz gerektiğini söylemesiyle aldım. Çok kritik olduğunu yaşama şansının çok düşük olduğunu, gene de mucize diye adlandırılan bir durumda olabileceğini söyleyip umudumu yitirmemek için teselli edildim.

Geceyi acil kapısında geçirdim, gündüz olduğunda ailem tarafından dinlenmem için zorla eve gönderildim.

Eve geldiğimde tekrar hastaneye geri dönmek için hastaneye gidecek olan aile bireylerinden birini beklerken uyuyakalmıştım. Normal şartlarda uyanma problemi yaşayan biri olmama ve o yorgunluğa, uykusuzluğuma rağmen ismimin tek seferde söylenmesiyle uyanmam bir oldu ve yaşadığım şeyin rüya mı yoksa gerçek mi olduğunu anlamakta aşırı derecede güçlük çektim.

Gerçek olamayacak kadar güzel, rüya olamayacak kadar da gerçekti.

‘’Sözde’’ rüyamda yoğun bakımda yaşam mücadelesi veren kuzenim mükemmel derecede güzel, sanırım hayatı boyunca olmadığı kadar mutlu ve bana da hissettirdiği tarif edilemez huzuruyla ‘’Sen durumu biliyorsun lütfen herkese söyle ben burada çok mutlu ve çok iyiyim. Kimse üzülmesin benim için.’’ çok yumuşak bir şekilde gülümsemesiyle bu cümleyi kurdu. Ve ne yazık ki o cümleden 5-10 saniye sonra adımı duyup uyandım. Bir süre kendime gelemedim çünkü verdiği mutluluk, huzur tarif edilemeyeceğim kadar fazlaydı. İlk başta üzüntümden ve yorgunluktan bilinçaltımın bana gösterdiği bir rüya olduğunu düşünüp üstünde durmadım. Ama bir türlü ne görüntüsü ne mutluluğu aklımdan çıkmıyordu. İki gün boyunca bir yandan üzülüp bir yandan da gördüğüm şeyi düşünüyordum. Kesinlikle rüya olamazdı. Evet zaman diye bir şey yoktu o anda ama birbirimize yakın duruyorduk ve varlığını hissetmiştim, oradaydı bembeyaz bir yerin içinde pırıl pırıl (ama simli falan değil) beyaz yerlere kadar uzanan elbisesiyle karşımdaydı. Sesini duydum öyle normal zamanlarda rüyalarda duyulan gibi yankılı değildi, normal ses tonuydu tek farkı bu sefer aşırı huzurlu ve mutlu çıkıyordu sesi. Sanki kendi melodisini bulmuş gibiydi.

Sürekli aşırı kelimesini kullandığımın farkındayım lakin bu tarif edilemeyecek türde bir aşırılık. Hiç yanından ayrılmamak, hiç susmamasını istemek, o olduğun kocaman bembeyaz boşluktan hiç gitmemek istiyorsun. Hayatımın hiç bir anında o anda yaşadığım duyguları yaşamadım. Umarım tekrar yaşarım o duyguları.

Ve son olarak o birlikte büyüdüğüm hayatımın her evresinde gördüğüm Melek’imi o günden beri ne zaman düşünsem sadece ve sadece o andaki haliyle hatırlıyorum. Beynimde başka hiçbir görüntüsü kalmadı. Orada hep mutlu olması dileğimle…

Deneyimimle ilgili bahsedebileceklerim, aklımda kalanlar bunlar. Eksikliklerim olmuş mudur bilemiyorum fakat olmuşsa affedin.

Deneyim sırasında ışık gördünüz mü? Hangi duyguları yaşadınız? Tasvir edebilir misiniz?

-Tam olarak tarif edemesem de öyle tahmin ediyorum ki elbisesindeki pırıltı ışıktı.

-Keşke yaşadığım o ufacık andaki mutluluğu, huzuru anlatabileceğim kelimeler olsaydı, seve seve herkesle paylaşmak isterdim.

Deneyim sırasında melekler, vefat etmiş kişiler veya “ulu kişiler” ile konuştunuz mu? Ne hakkındaydı?

-Konuştuğum kişi yoğun bakımda, bilinci tam kapalıydı ve 3 gün sonra vefat etti.

 Bu deneyimi yaşamamış olanlara iletmek isteyeceğiniz önemli bir mesaj, duygu aktarımı veya öneri var mı? Sizce ölüme yakın deneyimler önemli bir mesaj içeriyor mu insanlık için? Lütfen detaylı yazınız.

 -Tek söyleyebileceğim şey hayatta ve hayat sonrasında korku kadar gereksiz bir duygu yok. Hiçbir şeyden korkmayın. Hele ölümden asla, anladığım kadarıyla ondan sonrası buradan kat kat fazla güzel. Ve oradakiler mutlular.