Işığı Gördüm – Ölüm Ötesi Deneyimler

Menu

Yasemin (37), doğum sırasında annenin ölüm ötesi deneyimi:

“Işık hayat incelemem sırasında bana hayatımda birisinin beni incittiği her anı gösterdi. Uzun zamandır unutulmuş ama şimdi canlı ayrıntılarla bana gösterilen binlerce acı örneği vardı. Affedebilir miyim diye sordu. Işığın onları gördüğü bakış açısıyla hepsini affedebildim. Herkesi affettiğimde gülümsedi, bunun, başkalarına acı vermek ve acı döngüsünü devam ettirmek yerine, insanın en düşük içgüdülerini aşmak için yapabileceğim en büyük şey olduğunu söyledi. Çünkü biz hepimiz birin parçasıyız, başkalarını incittiğimizde kendimizi incitiyoruz. Onlar da tıpkı benim olduğum gibi O’nun bir yönü. Işık O’na daha çok yaklaşabilmemiz için, deneyim kazanmak için olabildiğince çok yaşam yaşadığımızı ve deneyimlediğimizi söyledi. Ebeveyleriyle daha yetişkin bir ilişkisi olabilmesi için büyüyen bir çocuk gibi.

Hayatımın her detayını, ana karakteri olarak bir film gibi izledim ve deneyimledim. Bu beni oldukça üzdü, çünkü hayatımı sakin bir neşe içinde yaşamamıştım ve utandım. Koşullardan bağımsız olarak, bu hayatta inanılmaz derecede mutlu olmanın ne kadar zorunlu olduğunu fark etmemiş olduğumdan utanıyorum. Acı, korku, yalnızlık ne olursa olsun! Tüm maddi ve zihinsel çatışmalar, nihai özgürlüğün ve hepimizin geri döneceği mutluluk bilincinin önünde oldukça önemsiz. Müthiş sevgi dolu bir anne gibi olan O’na, büyük huzura sadakatsiz davrandığımı hissettim. Kendi yargıcımdım. Yine de aynı anda şu anda içinde yüzdüğüm O aşktım da. İnsanlığın tümünün, sonsuz barış dolu sevginin varlığının güzelliğine bakmadan, sadece dünyaya indirgenmiş gözlerle yürüdüğünü anladım. Bu barış, içinde yaşadığımız, ancak görmediğimiz bir yer. Kendilerini veya başkalarını affedemeyenlerin üzüntülerinin nasıl üstesinden gelemediklerini gördüm; ve ışık tarafından uyandırıldıklarında, onlar da utanacak ve yavaş yavaş daha düşük bir deneyime gömülecekler.

Ama buna gerek yok. Kendimize ve O’na güvenerek, insan hayatının ötesinde sevgi dolu bir aile bilinciyle, gerçek mutluluğa hep birlikte nasıl yürüyebileceğimizi gördüm. Fakat bazı insanlarda korku seviyesinin ne kadar kökleşmiş olduğunu da gördüm. İçlerinde yaşattıkları bu korkuya bakmaları çok zor ama onlar da denerlerse mutlaka barışçıl bir yol bulabilirler. İşlerin nasıl değişeceğini gördüm, ancak kitlesel ıstıraplardan sonra. Bir amacım olduğunu ve tüm varlıkların amacının olduğunu gördüm. Ayrı olmadığımızı gördüm, biz bir bütünüz. Işıkta deneyimlediğim bu muhteşem birliğe ulaşmak için mümkün olan bütün cesarete sahip olduğumuzu gördüm. Bu oldukça mümkün. Kaderimizi sevgiye ve birliğe çevirebiliriz. O’nun dışında her şey geçici.”